Biała róża

Ujęłam w dłonie
Białą, śliczną różę
Upojona jej wonią
Syciłam widokiem oczy
Pieściłam płatków skronie
Czując piętno błogiej niemocy
Nie mam już róży
A wiatr zdmuchnął ostatni po niej pyłek
Szczęście podziela los kwiatów
Jest piękne i trwa bezlitośnie krótko